Zo, en dan nu eindelijk deel 3 van mijn vakantie in Jordanixc3xab.
Ik was gebleven bij de stad Petra, zoals gezegd moesten we de volgende ochtend om half 8 alweer op pad. We zouden op woestijnsafari gaan in de Wadi Rum woestijn tussen Petra en Aqaba. Na vertrek uit Petra werden wij nog getrakteerd op uitzicht op de bovenkant van Petra, een indrukwekkend gezicht.
Tegen 10 uur kwamen we aan in de Wadi Rum woestijn, het viel met de warmte nog wel mee, we stapten van de bus over in terreinwagens en reden we de woestijn in.
De tocht begon vrij simpel door de woestijn met weinig anders in het zicht, tot we bij een zandduin aankwamen. De chauffeurs van de terreinwagens wilden een beetje indruk maken op ons door tegen de zandduin op te rijden, iets wat natuurlijk niet lukt. Uiteindelijk zijn we uitgestapt en maar naar boven gelopen, iets wat in zijn geheel nog niet echt makkelijk was. Het zand was al inmiddels al aardig op temperatuur gekomen en je kon het al bijna niet hebben aan blote voeten. Bovenop de zandduin aangekomen hadden we een mooi uitzicht over de omgeving en was het voornamelijk zand wat we zagen, en een paar kleine rotsen in de verte.
Na deze tussenstop stapten we weer in de terreinwagens voor het vervolg van de rit. Inmiddels was het al behoorlijk op temperatuur gekomen. Onderweg zagen we allerlei rotsformaties, welke verschillende vormen hadden. We stopten o.a bij een formatie die de naam Titanic kreeg vanwege zijn gelijkenis met het zinkende schip.
Hierna brachten we een bezoek aan een bedoexc3xafenen gezin in hun zomertent. Bedoexc3xafenen zijn een zwerversvolk dat zomers rondreist, daar waar er maar eten te eten is voor hun dieren. Ze overwinteren vaak in de buurt van stedelijke gebieden of in grotten. Ze hebben dus vaak een zomertent en wintertent. Bij de Bedoexc3xafenen werden we hartelijk begroet en kregen een kopje zoete thee, iets wat wel lekker was in de hitte van de woestijn.
Na dit bezoek zijn we terug gegaan richting onze bus met airconditioning om de reis verder te vervolgen naar Aqaba. De airconditioning was wel welkom aangezien het inmiddels al ruim 40 graden was.
Aan het eind van de middag belandden we dan toch in de zuidelijk havenstad Aqaba. Aqaba is een stad apart en heeft ook een soort van status aparte. Vanwege de ligging en de vrije verbinding met de rest van de wereld moet je dan ook door een controlepost om in de stad te komen. Militairen komen dan met geweren de bus in om te controleren.
Toen we in Aqaba uit de bus stapten werden we bijna in elkaar gedrukt van de warmte. De temperatuur was opgelopen tot 48 graden en de luchtvochtigheid was inmiddels opgelopen tot 78%. Wat me wel opviel was dat er weinig luchtverontreiniging was. Er waren op verschillende locaties in de stad borden te vinden waar de luchtgesteldheid op stond. Zo was er een CO2 uitstoot van 1 mg per kubieke meter.
Na mijn eerste rondje door Aqaba heb ik maar snel het hotel weer opgezocht voor enige verkoeling bij de airconditioning. Ik had een bad willen nemen, maar zowel de boiler als de kraan wilden niet echt mee werken. 's Avonds zijn we met een groep wezen eten bij een van de vele visrestaurants in de stad. Ik ben zelf niet zo'n viseter en hier moest je dan je vis zelf uitzoeken en werd deze klaar gemaakt. En met klaar gemaakt bedoel ik dat in dit soort landen de vis met kop en al in de frituur of de pan gaat.
Ik heb wel wat gegeten, maar dat ging nog niet echt van harte. Hierna zijn we lopend teruggegaan naar het hotel voor de nacht. Inmiddels was het al bijna 11 uur.
De volgende ochtend mochten we uitslapen, we zouden pas tegen 10 uur vertrekken naar de boot waarmee wij zouden gaan snorkelen in de Rode Zee. Na ongeveer een 3 kwartier varen werden we gevraagd mee te gaan naar beneden naar de glazen bodem. Hier kon je al wat van de koralen zijn. Wat er onder het schip afspeelde vond ik nog niet echt overtuigend. De koralen zouden mooie opvallende kleuren hebben, maar door het glas van de bood leek alles hetzelfde. Een half uurtje later mochten we zelf in de Rode Zee zwemmen en snorkelen en of het nou aan mij lag of aan de vermoeidheid weet ik niet, maar ik had er weinig aardigheid in. Ik kreeg water in mijn snorkel, in mijn masker. Ik had moeite om te zwemmen, en dat terwijl ik 2 jaar eerder in Cuba met plezier gesnorkeld had.
Maar goed, de barbecue op de boot smaakte goed en we hebben flink kunnen zonnebaden en relaxen aan boord.
Na terugkomst in het hotel maakten we ons op voor de terugreis naar Amman. Een trip van ruim 5 uur. Bij het verlaten van Aqaba werden we wederom gecontroleerd, alleen had onze chauffeur nu goedkoop bier ingeslagen in Aqaba. Het is voor inwoners van Jordanixc3xab niet toegestaan om grote hoeveelheden alcohol en sigaretten vanuit Aqaba het land in te voeren, dus toen de militairen het bier zagen werd er ook gevraagd van wie het was. Waarop wij hebben geantwoord dat het van ons allemaal was. Na korte tijd mochten we dan, met het bier, vertrekken uit Aqaba.
Onderweg zijn we nog gestopt in de buurt van de "grot van Lot". De grot waar Lot heenvlucht wanneer God de steden Sodom en Gomorra vernietigt. Lot moest met zijn hele familie vluchten en mocht niet omkijken. Zijn vrouw keek toch om en werd terstond verandert in een zoutpilaar en deze vind je nog steeds tussen de grot en de Dode Zee.
Vanaf hier heb je een mooi uitzicht ook over de Dode Zee en je ziet ook heel duidelijk dat de waterlijn daalt.
Uiteindelijk kwamen we tegen 9 uur aan in het hotel in Amman, wederom het Abdali Inn Hotel.
De laatste avond in het hotel was heel gezellig en hebben we met een kleine groep nog even de vakantie doorgenomen onder het genot van meerdere glazen gin, wodka en wat dies meer zij. We hoefden de volgende ochtend niet extreem vroeg op want we zouden pas om 9 uur richting vliegveld vertrekken.
De reis naar het vliegveld ging vlot en op het vliegveld ging het misschien allemaal nog veel vlotter. Binnen 20 minuten waren we ingecheckt, door de douane en de bagagecontrole. Ook hier werden, net als op de heenweg, de paspoort ingenomen en werden we allemaal tegelijk ingecheckt.
En als je denkt dat je wel genoeg hebt meegemaakt kwamen we er achter dat mannen en vrouwen gescheiden door de douane moesten waarbij de vrouwen door vrouwen werden gecontroleerd en mannen door mannen. Daar bovenop was er zelfs een aparte route voor vrouwen in Burka. Deze moeten via een geblindeerde kamer door de douane. In deze kamer kunnen zij dan hun Burka afdoen voor de paspoortcontrole. Wat me daarbij wel weer opviel was dat dan weer 3 vrouwen tegelijk die ruimte in wilde omdat ze alledrie de vrouw waren van 1 man en altijd alles samen deden(dit werd door onze begeleider op het vliegveld uitgelegd). Toen ik afgelopen maart bij de gemeenteraadsverkiezingen de misstanden zag van meerdere mensen in een stemhokje, moest ik hier weer aan terugdenken.
Op het vliegveld hadden we vervolgens nog zo'n 3 kwartier voordat we op tijd konden boarden en op tijd konden vertrekken. De vluchttijden waren voor mij zeer gunstig omdat we aan het eind van de middag al weer in Nederland zouden zijn. Ik was dan ook heel bewust met de trein gegaan.
Al met al was het een hele indrukwekkende reis en ik heb dan ook genoten van het land, de cultuur, maar ook van mijn reisgenoten.
